Er is geen boek dat ik vaker heb gelezen dan de Bijbel. Er is ook geen boek dat ik telkens met evenveel genoegen ter hand neem. Maar mijn passie zou snel bekoelen als ik niet regelmatig boeiende nieuwe ontdekkingen zou doen. Het zoeken blijft leuk, omdat ik regelmatig vind. Vind ik niet meer, dan wordt het zoeken een saaie klus, en als ik een lange tijd niet meer vind, dan geef ik het op. Bijbellezen louter uit plichtsgevoel ontaardt snel in een steriele en slaapverwekkende bezigheid.
In deze rubriek hoop ik regelmatig artikeltjes aan te bieden die tot doel hebben de Bijbellezer te coachen. Natuurlijk wil ik oproepen tot Bijbellezen. Maar meer nog dan dat wil ik, aan de hand van tips, principes en voorbeeldjes, ertoe bijdragen dat het lezen loont. Dat je vindt dus. En als je regelmatig vindt, kan je het zoeken al spoedig niet meer laten.
Misbruikte Bijbelverzen en loze beloften
Met klem heb ik horen beweren dat Bijbellezen altijd een gunstig effect heeft, met een beroep op Jesaja 55:11: "Gods woord zal niet ledig wederkeren." In de context gaat het in Jesaja 55 echter allerminst over de Bijbel die hoe dan ook zijn werk doet, maar over Gods beloften, die niet onvervuld blijven.
Een ander Bijbelgedeelte dat soms geciteerd wordt ter staving is Psalm 119:130: "Als uw woorden opengaan, is er licht en inzicht voor de eenvoudigen" (NBV). De gedachte is dan dat het openrollen van een boekrol of het opendoen van de Bijbel op zich al helderheid brengt. Maar is dat wat het vers betekent? De Septuaginta (oude Griekse vertaling van het Oude Testament) vertaalt het ‘opengaan’ in dit vers als ‘verduidelijking’ of ‘verklaring’ (Grieks: délôsis). Volgens deze lezing heeft een Bijbelgedeelte dus niet automatisch een heilzaam effect (zelfs als het volkomen verkeerd wordt begrepen!), maar is het de verklaring van de Schrift die licht brengt.
Slotsom: enkel verantwoord lezen leidt tot het beoogde resultaat. En het goede nieuws is dat je dat kan leren. Mogen de artikeltjes in deze rubriek daar een handje bij helpen.
